Lendl Mijnhijmer

Wie is Lendl Mijnhijmer?

Sommelier Lendl Mijnhijmer is de enige expert van BinnensteBuiten die altijd in combinatie te zien is met een andere expert; chef-kok Leon Mazairac. Zo’n 6 keer per seizoen gaan ze samen culinair op pad en zoekt Lendl de mooiste dranken uit om de gerechten van Leon te begeleiden.

Wat doe je precies?
Met wijn en andere dranken trek je een fles open om te proeven. Het eindproduct is al klaar en je ziet in beeld minder goed de ontwikkeling hoe het is ontstaan. Bij andere voedingsmiddelen is dat veel duidelijker en visueler. Dus als je mij in de weer ziet, is er altijd een link met een mooi gerecht of leuk ingrediënt. Dan bezoek ik met Leon bijvoorbeeld een bierbrouwerij. Ik verdiep me in hoe het productieproces met gerst gaat en Leon bereidt er dan iets bijzonders mee. Zo kunnen mensen zien wat je, naast drank, nog meer kunt doen met gerst.

Neemt de aandacht voor alcoholische dranken toe?
Drank wordt steeds populairder: bier, gin, likeur en whisky. Wijn wordt al langer veel gedronken, vooral boven de 35 jaar. Maar nu zie je dat er ook steeds meer jongeren wijn drinken. Al weten ze vaak niet wat ze moeten kiezen. Je ziet dan ook een toename van wijncursussen en proeverijen. Wijn was vroeger echt de drank van chique dames en heren. En als je naar een proeverij ging dan moest je strak in het pak. Ik weet dat nog wel van toen ik 15 jaar geleden begon. Maar als je nu komt dan zie je ook sneakers en een gewone blouse. Dat elitaire verdwijnt langzaamaan.

Wat doe je naast BinnensteBuiten?
Ik ben wine director in het 5-sterrenhotel TwentySeven op de Dam in Amsterdam. Dat betekent dat ik leiding geef aan de sommeliers. Maar ik ben ook de restaurantmanager, ik beheer de wijnkelder en stel het arrangement samen bij de gerechten uit de keuken.

Dus je moet van alle markten thuis zijn.
Dat ben je als sommelier sowieso. Naast het proeven, moet je smaken goed kunnen verwoorden en goed kunnen luisteren. Je moet uiteraard kennis van zaken hebben. Elk jaar komt er weer een nieuwe wijnoogst bij; een nieuwe vintage. Een goede sommelier wordt je pas echt in de loop der jaren, omdat je natuurlijk steeds meer proeft en kennis opdoet. Heel veel sommeliers zijn een soort lopende encyclopedie en dat is meteen een valkuil. Je moet immers blijven enthousiasmeren en niet verzuipen in complexe omschrijvingen.

Lendl Mijnhijmer
Sommelier Lendl Mijnhijmer

De manier waarop wijn beschreven wordt, heeft vaak iets absurdistisch.
Ja, die bloemrijke omschrijvingen zoals een snufje van amandel of een hint van kattenpis. Haha. Sommeliers gebruiken soms de meeste vreemde omschrijvingen. Het ruikt naar de natte sokken van mijn oma of het heeft het aroma van potloodslijpsel. Maar toch kan het heel treffend zijn. Zoals dat potloodslijpsel. Ik weet dan gelijk wat iemand bedoelt, al ruik je feitelijk iets anders. Dat is het knappe. Ik weet dan gelijk dat het om een Cabernet gaat. Maar zo’n associatie kan ook goed werken bij het voorstellingsvermogen van een gast die verder geen verstand van wijn heeft. Het zijn handvatten die je meegeeft. Zoals de uitdrukking ‘vochtig karton’, dat omschrijft dat beetje muffe wat een Chenin Blanc heeft. Maar ik vind het veel belangrijker om de smaak van de gast te laten spreken. Wat proeft u nu? Dan neem je de gasten mee in hun eigen smaakbeleving, uitgedrukt in hun eigen woorden en associaties.  Want iedereen kan proeven, iedereen heeft een mond, een neus en een tong, maar ervaart dat op een andere manier.

Niet iedereen kan geur en smaak goed omschrijven.
Dat is waar, maar dan ben ik er als sommelier om de mensen te helpen duiden. Je vraagt de mensen waar ze van houden. Ik probeer het eruit te trekken. Wat romiger, wat fruitig, niet te zuur? En op basis daarvan kies je een fles uit. Als ze zeggen het smaakt wat bitter, probeer ik dat bittertje te verklaren. Maar dat nuanceren is lastig hoor. Het prototype sommelier vertelt liever verhalen over de wijnmaker en het etiket, om aan te geven dat ie er is geweest en er verstand van heeft. Sommige bluffen gewoon veel. Er is zoveel informatie over wijn, daar zit de wijndrinker lang niet altijd op te wachten.

Lendl op het BinnensteBuiten festival
Sommelier Lendl Mijnhijmer op het BinnensteBuiten Festival

In 2016 verscheen Lendl voor het eerst in BinnensteBuiten. Daarvoor was collega-sommelier Milton Verseput in het programma te zien. Toen hij dit op den duur niet meer kon combineren met zijn andere werkzaamheden, werd Lendl vers uit het veld geplukt.
Ik had behalve wat filmpjes voor op een website, geen televisie-ervaring. Maar als sommelier ben je als het ware ook een presentator. Je probeert tot de verbeelding te spreken om de wijn aan de man te brengen. En dat zit er bij mij van nature wel in, om mensen te informeren en te entertainen. Dat moet je als sommelier hebben. Je bent een gastheer en draagt met een perfecte fles wijn bij tot een optimale eetbeleving.

Hoe werkt dat voor televisie?
Op televisie is het lastiger omdat je die wisselwerking met de klant niet hebt. Om elke keer weer verrassend en origineel uit de hoek te komen is best moeilijk. Uiteindelijk gebruik je toch vaak dezelfde woorden. Natuurlijk kan ik als vinoloog losgaan op ingewikkelde omschrijvingen, maar daar zit de kijker niet op te wachten. Hoe simpeler je het houdt, hoe moeilijker het wordt. Het is iedere keer weer een uitdaging om over te brengen hoe lekker die wijn is. Dat sommige opnames een aantal keer opnieuw moeten, was voor mij ook wel even wennen. Maar verder gaat het presenteren me wel goed af. Je leert televisie al doende. Toen ik mezelf voor de eerste keer op televisie zag, herkende ik mijzelf helemaal niet. Maar vrienden en bekenden zeiden tegen mij: je komt precies over zoals je bent. Haha! Ik moest opnieuw naar mijzelf leren kijken. Nu kijk ik vooral naar de shots, of ze goed gelukt zijn en of alles goed is samengekomen. En of de sfeer van die dag net zo overkomt, zoals ik het die dag beleefd heb. Ik vind het verder niet lastig om naar mezelf te kijken.

Ben je met wijn opgegroeid?
Ja, mijn ouders dronken wijn. Ze waren geen experts, maar genoten er wel van. Ik weet nog goed dat ik wat alcohol betreft, mijn eerste ervaring had toen ik het schuim van mijn vaders bier mocht proeven. Toen was ik 14 of zo. Wijn begon later, toen ik 16, 17 was en stage ging lopen in een restaurant in Bloemendaal. Na een avond hard werken, nam de eigenaar mij een keer onder zijn hoede om tot in de nacht samen wijn te proeven. Daar begon het, toen dacht ik … hé, dat is leuk!

Lendl
Sommelier Lendl Mijnhijmer

Hoe ben je in de wijnwereld terechtgekomen?
Ik heb mijn hele leven al in de horeca gewerkt. Ik ben na de hotelschool terechtgekomen bij een bedrijf in Den Haag waar ik mijn eerste wijnkennis heb opgedaan. Op den duur beheerde ik de wijnkaart, waarop mijn baas zei, waarom ga je niet verder in die wijn? Toen ben ik in een sneltreinvaart alle grote studies gaan volgen op wijngebied. En zo ben ik er ingerold. Alle certificaten heb ik. Ik bleek heel goed te kunnen proeven, niet iedereen kan dat blijkbaar. Dus op advies van de kenners ben ik daarmee doorgegaan. Op den duur kwamen de wedstrijden, de prijzen en awards die ik heb gewonnen…

Welke rol speelt je afkomst in deze ontwikkeling?
Mijn ouders zijn Surinaams. Vanaf mijn tweede ben ik geadopteerd door Nederlandse ouders. Als ik bij mijn biologische ouders zou zijn opgegroeid dan was ik geen sommelier geworden. Dat weet ik 100 procent zeker. In de Surinaamse cultuur zie je veel meer whisky, cognac en mixdrankjes. Er zijn in Nederland denk ik maar twee donkere sommeliers, dat zijn Milton en ik. Dat zegt ook wat. En wereldwijd is dat ook het geval. Toen ik net met wijn begon kreeg ik nog wel eens te horen: wanneer komt de sommelier naar mijn tafel? Nou die staat hier, zei ik dan. Mensen verwachtten het gewoon niet. Nu zijn ze niet minder verrast en komen ze soms speciaal voor mij.

BinnensteBuiten brengt Lendl door heel het land. Naast wijn proeft hij vele sterke dranken die overal in Nederland gebrouwen worden. Of hij neemt een paar mooie flessen mee om Leons gerechten te begeleiden.
Werken voor BinnensteBuiten geeft mij zoveel plezier! Ik ben op plekken geweest waar ik anders nooit zou zijn gekomen. Van Zuid-Limburg tot Noord-Groningen kom je thuis bij mensen met een passie voor iets. Dat vind ik heel speciaal. Het wordt allemaal goed voorbereid door de redactie. We beginnen altijd een algemeen blokje waarin Leon en ik kennismaken met de mensen en hun product en dan ga ik me verdiepen in de wijn of andere drank. Eigenlijk wil ik zo min mogelijk weten, zodat ik spontaan kan proeven. Voor tv moet dat kort en krachtig. En daar ben ik eigenlijk wel blij mee, want wat hebben de kijkers aan een te diepgravend verhaal over een wijn die ze uiteindelijk niet zelf proeven? Je moet de mensen lekker maken. Niet meer dan dat. En nadat Leon weer iets heerlijks heeft gemaakt, eten we het samen met de mensen op en proosten we met elkaar.

Wat is je favoriete item?
Ons bezoek aan De Apostelhoeve in Maastricht vind ik zelf de mooiste aflevering.  Ik was daar echt met wijn bezig, op een wijngaard, wat helemaal mijn vak is. Maar het was ook een mooi verhaal van vader op zoon. We hadden mooi weer met gezellige mensen: alles kwam prachtig samen.

Hoe is het eigenlijk gesteld met de kwaliteit van de Nederlandse wijn?
Die wordt steeds beter. Er komen steeds meer producenten bij. Het klinkt eigenlijk heel cru, maar de opwarming van ons klimaat pakt qua wijnontwikkeling in Nederland goed uit. Het wordt steeds droger en warmer. Als de knopjes uitkomen in april is het vooral belangrijk dat het dan niet te nat is. Andersom heb je over 100 jaar geen wijn meer in Zuid-Afrika, omdat het dan te warm wordt. Koelere landen hebben er profijt van, warme landen hebben er nadeel van.

Wijn als onderwerp op televisie komt niet vaak voor. Menige formule is na een seizoen weer gestrand. Meestal wordt wijn in combinatie met een kookprogramma onder de aandacht gebracht. Terwijl het steeds meer geconsumeerd wordt.
Ik vind het programma van Ilja Gort leuk om te zien, heel romantisch hoe hij daar rondrijd in zijn karretje. Heel pittoresk Frans: kleine wijnboertjes, zoals iedereen het cliché graag ziet. Het kijkt lekker weg. BinnensteBuiten is als programma heel gedreven en informatief. Zeker de diversiteit aan bedrijven die we tonen, maakt het steeds weer anders en interessant om naar te kijken. Maar wat mij betreft is er wel ruimte voor nog veel meer wijn op televisie, daar kan ik niet genoeg van zien, haha.

Blijft het sommeliersvak voor jou de komende jaren ook spannend?
Het is natuurlijk een heel klein wereldje. Maar ieder jaar is toch weer een ander groeiseizoen. Het pakt steeds anders uit. Eigenlijk begin je elk seizoen opnieuw door bijvoorbeeld een Bordeaux te ontdekken. Want die van vorig jaar is heel anders dan die van dit jaar. De smaak is zo veranderlijk door het wisselende klimaat dat we hebben. Je moet er continu op studeren en dat vind ik heel leuk om te doen. Ook door de klimaatsverandering verandert er veel op wijngebied. Er worden nu zelfs wijngaarden aangelegd in Noorwegen!

Wat zou je nog graag willen doen voor BinnensteBuiten?
Ik ga veel op reis. Wijntrips maken hoort echt bij mijn vak. Mensen zien vaak alleen die foto die ik maak, lachend met een glas in een zonnige wijngaard. Maar er komt zoveel meer bij kijken. Het lijkt me heel leuk om dat in een special te laten zien. Hoe je daar naartoe reist en vervolgens zo’n bedrijf helemaal uitpluist. Wie zijn de wijnboeren, wat willen ze? En dan natuurlijk proeven, proeven, proeven. Ik zie het wel voor me. Eigenlijk is dit gewoon een nieuw programma idee! Korte trips langs de wijnlanden van Europa. Op bezoek bij verschillende wijnbedrijven en dat koppelen aan de cultuur en de mensen die leven en werken in die wijnstreek. Dat is echt een droom van mij, ik denk dat dat wel heel interessant kan worden.

Meer inspiratie?

Meld je aan voor meer binnen en buiten inspiratie!