Het begon allemaal bij het graf van zijn eigen ouders
Hij is er elke dag. Het hele jaar door. Als vrijwilliger onderhoudt Frans (72) de begraafplaats in Oudewater. Hij blaast de bladeren, wiedt het onkruid, snoeit de heggen en poetst de grafstenen. Eigenlijk doet hij niets liever. 'Als ik dit werk meer zou kunnen doen en thuis zou zitten, zou ik doodgaan.' Het begon allemaal bij het graf van zijn eigen ouders. Frans hield dat netjes bij en nam al snel ook het omliggende perk voor zijn rekening. Toen andere vrijwilligers ermee stopten of overleden, nam hij langzaam de hele begraafplaats over.
Een bloemetje voor wie vergeten is
Frans doet meer dan alleen het onderhoud. Op een paar vrije plekken kweekt hij zijn eigen planten. Zodra ze bloeien, graaft hij ze uit en zet ze op de graven die niemand meer bezoekt. Want elke overledene doet er toe. Toch is er een graf dat Frans het meest bezoekt. Het is het graf van een dierbare vriendin die in maart van dit jaar overleed. 'Ze was erg ziek en ik heb haar tien jaar lang verzorgd. Door nu haar graf goed te onderhouden, zorg ik nog steeds voor haar.'
Sappige erfenisverhalen
Als je elke dag op de begraafplaats bent, leer je al snel de bezoekers kennen die daar komen om hun familielid of vriend te bezoeken. Een praatje is snel gemaakt, en Frans neemt graag de tijd om de bezoekersverhalen aan te horen. De goede én de slechte verhalen. 'De verhalen over de verdeling van de erfenissen zijn vaak erg interessant', zegt Frans met een glimlach.
